Рубрика: Գլխավոր, Երկրապահ, Իմ բանաստեղծությունները

ԶԻՆՎՈՐԻՆ

 

Զինվո՛ր, հիմա իմ տաք կոպին
Խրամատիդ սառ գիշերն է,
Ու ալեկոծ հոգուս ափին,
Հարազատ տան քո հուշերն են:

Իմ անհանգիստ, խռով ունկին
Ծառայության քո հոգսերն են,
Ու քեզ ձոնած տողիս կրկին
Մորդ սրտի ակոսներն են:

Որքան էլ որ դու հեռվում ես,
Ես թռչում եմ մտքով քեզ մոտ,
Ու մայրաբար համբուրում եմ
Ձեռքերը քո վառոդահոտ:

Քեզ հետ վազում, նստում` հոգնած,
Փայլեցնում եմ ինքնաձիգդ,
Նամակ գրում աղջկադ սիրած,
Քեզ հետ կարում եմ օձիքդ:

Զինվո՛ր, քեզնով ցնծում եմ ես,
Դու ուժեղ ես, արի` կամքով,
Ու պարտքն այս սուրբ` վստահված քեզ,
Գիտցի՛ր, պետք է կրես պատվով:

Реклама

Автор:

Ողջույն ես Էլլադա Թադևոսյանն եմ: Սովորում եմ կրաթահամալիրի Հարավային դպպրոցում: Սիրում եմ կարդալ, նկարել, լավ և որակյալ երաժշտություն լսել, ճամփորդել, նոր մարդկանց հետ ծանոթանալ, սովորել, սովորեցնել, պարել, լողալ, մեծերին օգնել: Հավատում եմ հրաշքների և վստահ եմ, որ կյանքում ամեն լավ բան տեղի է ունենում անսպասելի ու շատ հեշտ: Իմ կյանքի ուրախ օրերը երկուսն են. իմ ծննդյան տոնը և Նոր տարին:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

w

Connecting to %s